بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اَلسَّلامُ عَلَیکمْ یا اَهْلَ بَیتِ النُّبُوَّة

الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم

وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ‌ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ‌ أَنَّ الْأَرْ‌ضَ یَرِ‌ثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ

و در حقیقت، در زبور پس از تورات نوشتیم که زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد.

سوره مبارکه انبیاء آیه ۱۰۵

 تفسیر صفحۀ ۷۳ قرآن کریم- سورۀ آل عمران- آیۀ ۱۷۷ - تفسیر نور:

«إِنَّ الَّذِینَ اشْتَرَوُا الْکُفْرَ بِالْإِیْمانِ لَنْ یَضُرُّوا اللَّهَ شَیْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ» «قطعاً کسانی که ایمان را با کفر معامله کردند، هرگز به خداوند ضرری نمی ‏رسانند و برای آنان عذاب دردناکی است.»
نکته‌های سورۀ آل عمران- آیۀ ۱۷۷:

در قرآن مسألۀ خرید و فروش و سود و زیان سرمایۀ عمر، بارها تکرار شده است. قرآن، دنیا را بازار می‌داند و مردم را فروشنده و عقاید و اعمال انسان را در طول عمر، کالای این بازار. در این بازار، فروش اجباری است ولی انتخاب مشتری با انسان است؛ یعنی ما نمی‏‌توانیم آنچه را داریم، از قدرت و عمل و عقیده رها بگذاریم، ولی می‌‏توانیم مسیر عقاید و کردار را سودبخش یا زیان‌آور قرار دهیم.

در قرآن از عدّه‌‏ای ستایش شده که جان خود را با خدا معامله می‌کنند و در عوض بهشت و رضوان می‌گیرند، و از عدّه‌ای انتقاد شده که به‌خاطر انحراف و انتخاب سوء یا سودی نمی‌برند «فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ» (بقره، ۱۶) و یا دچار خسارت می‌شوند «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِی خُسْرٍ» و در بعضی از آیات همچون آیۀ فوق، کسانی که ایمان خود را با کفر معامله می‌کنند، تحقیر می‏‌شوند و در مقابل به مؤمنان دلداری داده می‌شود که ارتداد آنها، به خدا و راه خدا هیچ ضرری نمی‌‏زند.

پیام‌های سورۀ آل عمران- آیۀ ۱۷۷:

۱. سرمایۀ اصلی انسان، ایمان و یا زمینه‏‌های فطری ایمان است. «اشْتَرَوُا الْکُفْرَ بِالْإِیْمانِ»

۲. در یک انقلاب عقیدتی و فرهنگی، از ریزش‏‌های جزئی نگران مباشید. «اشْتَرَوُا الْکُفْرَ»، «لَنْ یَضُرُّوا اللَّهَ»

https://harimeharam.ir/shohada/22/18

شهید مدافع حرم شهید حمیدرضا اسداللهی:

در ابتدا صحبتی دارم با سید و مولایم امام زمان (عج)

آقاجان! به من می­گویند که تو زن و بچه داری؛ چرا به جهاد می‌روی؟ آقاجان! مگر من برای همسر و فرزندانم چه کرده‌ام؟ هرچه بوده از لطف و عنایت توست. آقاجان! بعضی‌ها نمی‌دانند که وقتی‌ من از تو جدا شدم، آن روز باید نگران من و خانواده‌ام باشند و ان‌شاءالله که آن روز را نبینند. من، همسر و دو فرزندم خودمان را سربازانی در پادگان تو می­دانیم حال یکی از این سربازان عزم مأموریت دارد؛ مشکلی پیش نمی‌آید، چون فرمانده هست!!! فقط باید مواظب باشیم که از این پادگان خارج نشویم.

آقاجان! تو کمکمان کن؛ و زندگی چه شیرین می‌شود وقتی‌که پادگان تو شود. این زندگی همان بهشت است.

*******************

التماس دعا